فرامرز کشوری

بسیار سپاسگزارم از نشر این کتاب جالب و مفید.

چه کتابی... سپاس بی‌کران...

جلد یکش رو دارم اما اسباب اسکن ندارم متاسفانه...

بسیار سپاسگزارم.

[quote='poorfar']پس از سلام حکایتی است ژرف از دیدار دو ابر انسان، که مدتهاست ، به آن فکر می کنم،اینجا می آورمش باشد دیگران نیز حظ کنند ! استاد محمد رضا شفیعی کدکنی، در تصحیح غزلیات شمس، در مقدمه جلد اول ص 30 می نویسد: قطب الدین شیرازی، فیلسوف، حکیم، پزشک، ریاضیدان برجسته ی عصر که یک چند در قونیه بوده، به محضر مولانا آمده، و از او پرسیده است: « راه شما چیست؟ » مولانا گفته است: « راهِ ما مردن ، و نقدِ خود را به آسمان بردن،تا غیری نرسد ، چنانکه صدر جهان گفت، تا نمــُردی . . . نبــُردی.» قطب الدین گفت: «آه ! دریغا ، چه کنم؟ » و مولانا ناگهان متغیر شد و بدو گفت: ۞ گفتم : «چه کنم» ، گفت : «همین که چه کنم !» گفتم : « به از این ، چاره ببین ، که چه کنم . . . » رو کرد به من . . . گفت : که « ای طالب دین . . . پیوسته برین باش ، برین ، که چه کنم ؟ . . . » :.:.:...:.:.:...:.:.:...:.:.:...:.:.:... علامه قطب‌الدین شیرازی ستاره‌ای درخشان در آسمان پُرستاره تمدن ایران و اسلام است؛ نابغه‌ای که در حکمت، علم و هنر از سرآمدان دوران خود محسوب می‌شود. او فرزند مولانا ضیاءالدین مسعودبن مصلح کازرونی طبیب معروف و از مشایخ صوفیه در سال 634 هجری قمری در شیراز و به روایتی در دوتنگ کازرون پا به عرصه هستی نهاد. قطب‌الدین علاوه بر شاگردی در نزد پدر از محضر بزرگانی چون کمال‌‌الدین ابوالخیر بن مصلح کازرونی، شمس‌الدین محمد بن احمدالحکیم الکیشی، شرف‌الدین زکی بوشکانی، خواجه نصیر‌الدین طوسی بهره فراوانی یافت تا آنجا که ؛ علاوه بر طب، بر علوم دیگری چون ریاضی، فلسفه، علوم ادبی و دینی، موسیقی، نواختن رباب و سرودن شعر، بازی شطرنج و فنون شعبده‌ ؛ به چیرگی شگفت‌انگیزی دست یازید. . . (باعث شگفتی است این احاطه ی او،و با اینکه مسند قضاوت داشته ؛ رباب می نواخته و به شطرنج می پرداخته ! چیزی که امروز کمتر شاهد هستیم، انسان هایی سطحی و تک بعدی که دور برمان رو پوشانده اند، امید دارم خود مصداق آنان نباشم.) قطب‌الدین کازرونی(شیرازی) در علم موسیقی، فیزیک از سرآمدان زمان خود بوده‌است. اگرچه قطب‌الدین را نمی‌توان شاگرد صفی‌الدین ارموی -نظریه‌پرداز موسیقی قرن هفتم- دانست؛ ولی او را باید بدون شک نخستین شارح کتب صفی‌الدین ارموی قلم‌داد کرد.او مدتی در شهرهای سیواس و ملطیه به شغل قضاوت اشتغال یافت و در زمانی دیگر از طرف تکودار، ایلخان مغول به سمت سفارت، همراه اتابک پهلوان به مصر نزد ملک قلادون الفی اعزام شد. در سال ۱۳۹۰ هزار و دویست و پنجاهمین سالگرد تولد قطب الدین کازرونی از طرف ایران و سازمان یونسکو جشن گرفته شد. معمولا غربی ها جواهرات ما را بهتر از خود ما می شناسند! کتاب حاضر که توفیق بارگذاری اش را در سایت تابناک کتابناک داشتیم: یکی از مهمترین آثار علامه قطب‌الدین می باشد که دانشنامه‌ای است فلسفی به معنای «علم‌العلوم». کتاب درةالتاج (705-693) پس از «شفا»ی ابن سینا مهمترین کتاب جامعی است که در علوم فلسفی در ایران تألیف شده است. [b]شادروان مشکاة درباره این میراث گرانقدر می نویسد: على الإطلاق در زبان پارسى مهمترین گنجینۀ گرانبها است- که از دست تطاول روزگار بر کنار مانده، و تا جائى که نگارنده آگاه است- در زبان تازى-و شاید در کلیّۀ السنۀ خاور زمین این کتاب را نظیر و مانندى نیست.» و از عجایب است که آن بزرگ در آن عصر عربی، کتاب شاهکارش را به زبان پارسی نگاشته ،و این امر ؛اهمیت این دانشنامه را بالاتر می برد. بنده هم به نوبه ی خود بازگشایی و رونق مجدد کتابناک را شادباش عرض می کنم، و امید داریم تا ابدالآباد بر تابناکی اش افزوده شود، و از دست حاسدان و مطعمان دور بماند. باشد که بتوانیم قدمی در راه احیا و ساختن فرهنگ کشورمان برداریم[/quote] اگر به‌اشتباه نرفته باشم، ایشان همان بزرگواریست که اثر گران‌سنگِ شیخِ بزرگِ اشراق «سهروردی» را به‌شرح درآورده‌اند؛ مراد کتابِ ارجمند «حکمه‌الاشراق» است. سپاس از تفصیلتان دوست گرامی.